beat scene

το σώμα της ψηλής γέφυρας, η κατσαρίδα, περπατάει
πάνω σε λεπτά άκρα
κουτσαίνει ελαφρά` ο ιδρώτας του ονείρου ξινίζει
τις πιτζάμες μου` το σεντόνι μετακινείται
με την ανάσα σου
φως
αφήνει σημάδια στο ταβάνι, υπονομεύει τους
τοίχους` (περνούν αυτοκίνητα)` το παιδί
στριφογυρίζει στον ύπνο, αλλά δεν κλαίει`
ο αέρας σκαρφαλώνει από τη σκάλα κινδύνου και
κουνάει το παράθυρο
γόνατα
ανεβαίνουν
και
κατεβαίνουν
σε τούτη τη νέα υόρκη, το ένα μοναχικό κελί πάνω
στο άλλο, κοιμούνται, κοιμόμαστε` όνειρα
τρέχουν χείμαρροι στα μαλλιά των γυναικών`
η κατσαρίδα-γέφυρα
περπατάει
εκεί όπου κάποτε ήταν κουζίνα`
παγωνιά χώνει τα νύχια από το παράθυρο, αέρας
ξεκλειδώνει την πόρτα
πόσες βραδιές ακόμα πρέπει να ξαπλώσω πλάι σου
φορώντας πιτζάμες` σε ξεχωριστό
μαξιλάρι

Νταϊάν ντι Πρίμα
απόσπασμα από το ποίημα "Νεκροφιλία"